Mensen van bij ons: Zuster Hedwig

         Je moet niet lang ergens wonen om er « thuis » te zijn.

Op 17 jaar trad Hedwig in bij de ‘ Kleine Zusters van Sint Jozef ‘. Deze congregatie uit Nederland heeft ook een aantal zusters in België en Nieuw Guinea. Zij leven volgens de regel van Franciscus van Assisi. Zij nemen het vooral op voor de armen, de verwaarloosden, zwervers en geplaatste kinderen. Binnen de congregatie zijn er ook zusters die zich inzetten voor prostituees, aids-patiënten en drugverslaafden. Op 19 jaar legde zij haar professie af en dit betekent dat ze zich volledig wilde inzetten voor God en de mensen. Zij kwam als opvoedster terecht in het tehuis van de orde in Gellik (Limburg) voor wat men toen noemde verwaarloosde kinderen. Daar werkte zij 30 jaar met een onderbreking van 3 jaar als missionaris in Nieuw-Guinea, Zuidoost Azië. Daarna was zij 15 jaar actief in de parochie van O.L.Vrouw ten Hemelopneming in Zutendaal. En nu woont en werkt zij dus sinds juli 2000 op Ter Hoeve in Testelt. In Gellik kwam Zuster Hedwig in contact met de aparte wereld van autisme. In de jaren 70 wist men nog heel weinig over autisme. Stilaan ontdekte de zuster dat mensen met autisme in een andere denkwereld leven, zij denken veel directer, alles moet voor hen duidelijk afgesproken zijn  en ge stelt hen best niet voor verrassingen. Zij kunnen vaak niet naar een gewone school omdat zij de drukte , de onregelmatigheid, de snelheid van het dagelijkse leven niet aan kunnen en zo in paniek geraken en onzeker worden. LEEN, die bij de zuster inwoont, is een autist. .Zij is kort na haar geboorte  opgenomen in het Kindertehuis van Gellik en toen zij ongeveer 3 jaar oud was ontdekte men dat zij autistisch was. Men wist niet goed hoe haar blijvend te plaatsen en het is vanaf dat moment dat Zuster Hedwig het lot en de toekomst van Leen met haar leven heeft verbonden. De zuster was overal in de weer voor autistische kinderen, zij stichtte de v.z.w. Limburgse Stichting Autisme en ontwikkelde methodes om de wereld van deze kinderen      leefbaar te maken. Een autistisch kind moet  vooraf weten wat er die dag gaat gebeuren en je moet hen alles met tekeningen en prenten duidelijk maken. Een ander voorbeeld: je moet niet zeggen voeten vegen bij het binnenkomen maar schoenen vegen, dus er wordt letterlijk vanuit hun leefwereld geredeneerd. Autisme is natuurlijk een handicap met vele gezichten .Van een autistische stoornis kunnen we spreken als er sprake is van een stoornis in het contact met andere mensen, een stoornis in communicatie en taal , een stoornis in het voorstellingsvermogen , een opvallend beperkt gebied van belangstelling en activiteiten.
Zij kwamen in Testelt terecht omdat er voor Leen dagopvang mogelijk was in Wolfsdonk in het KIDS nl. het koninklijk instituut voor doven en spraakgestoorden ,een moeilijke naam, maar voor Leen en mij betekent het heel veel. Leen is er gelukkig en goed en dat is wat we allen wensen. En het Kloosterleven , zuster, dat is toch veraf ? Neen, dagelijks bid ik op dezelfde uren als mijn medezusters, dezelfde gebeden. We komen om de twee maanden samen. Ik voel me thuis hier op Ter Hoeve en blijf ik toch heel intens kloosterzuster. Bedankt zuster Hedwig voor dit boeiend gesprek, en we hopen dat ge hier op ter Hoeve samen met Leen nog gelukkige jaren moogt kennen

                                                                       Herman Van Laer - 2005