Mensen van bij ons: Machteld Bergen: 6 maanden vrijwilligerswerk in Mexico.

Machteld woonde in de Mgr.Bremsstraat te TESTELT. Na de lagere school in Den Hulst en de humaniora in Sancta Maria Instituut te Aarschot, behaalde ze het diploma van licentiaat moderne geschiedenis aan de Katholieke Universiteit van Leuven en een aanvullende opleiding antropologie.Tijdens deze periode is zij altijd actief geweest in de Chiro: alle groepen heeft zij doorlopen en zeheeft 5 jaar in de leiding gestaan.

1.Mexico.
1.1      Werken met kinderen.
Zoals vele jonge mensen wou ook Machteld, vooraleer ze definitief werk gevonden had, een stukje van de wereld zien en van uit haar overtuiging en engagement tegelijkertijd iets voor die wereld doen. Het werd dus Mexico en zich inzetten voor kinderen: het organiseren van spelen met kinderen. De leeftijd varieerde tussen 5 en 13 jaar voor 3 parochies en verschillende scholen aan de rand van een miljoenenstad nl Guadalajara. Vergelijken met hier bij ons is moeilijk want er bestaan geen «  jeugdbewegingen » : kinderen komen of komen niet, er is weinig of geen toezicht van de ouders om allerlei redenen of de kinderen moeten links of rechts allerlei karweitjes opknappen. Eenmaal per week gaf ze Engelse les, waar ook volwassenen op afkwamen.
1.2      De mensen
We laten Machteld zelf aan het woord. Samen met andere vrijwilligers verbleef ik in een huisje naast een Mexicaanse familie met 6 kinderen . We hadden een gemeenschappelijke patio(koertje). Twee huizen verder was er een buurtwinkel waar ik contact had met de zoon. Vanuit deze 2 families heb ik vaak en goede contacten gehad, spontaan, op elk moment van de dag zowel met de ouders als met de kinderen. We werden dikwijls, zonder voorafgaande plichtplegingen gevraagd om te blijven eten: tortilla’s op basis van maïs of bloem en frigoles(bonen). Ze vonden het zelfs normaal om ons mee te nemen naar feesten waar de familie op uitgenodigd was.
Later heb ik met Koen, Veerle en Maarten door het land gereisd en dezelfde gastvrijheid ondervonden.
1.3      Feesten.
Er wordt veel gefeest: familie- en burenfeest, verjaardagen. Er zijn ook speciale feesten bv. elk meisje krijgt bij haar 15de verjaardag een feest waar zij het middelpunt van is. De dag begint met een mooie misviering, kleren vol kleur, waarna het feest in open lucht en heerlijk weer meestal verder wordt gezet met eten, muziek en dans. Mexico is een katholiek land en er zijn dus veel kerkelijke feesten. Onze Lieve Vrouw van Guadeloupe wordt bijzonder vereerd.
1.4      Werk.
Je zult vragen: «  Wordt er dan niet gewerkt ? », want dat beeld hebben we vaak van de landen uit het zuiden. In Guadalajara ( de 2de grootste stad van Mexico met 7 miljoen inwoners) werken vooral de mannen in grote fabrieken. Vrouwen zijn vaak huismoeder en krijgen minder kans om te werken. Jonge vrouwen hebben wel meer mogelijkheden.
1.5      Onderwijs.
Terug Machteld: Er is schoolplicht maar ik heb de indruk dat er geen of weinig controle is op aanwezigheid. Wegens het groot aantal kinderen is er slechts les in de voormiddag voor een groep en in de namiddag voor een andere groep. Na het Lager Onderwijs is er het Secundaria gedurende 3 jaar, vervolgens het Preparatoria voor de volgende 3 jaar. Hierna kan men hoger onderwijs beginnen maar velen eindigen het middelbaar onderwijs niet.

BESLUIT van mijn werk.
Het is en blijft een boeiende ervaring. Ik ben blij dat ik die mensen en kinderen, de gewone Mexicaanse schoolkinderen en families wat dichterbij heb leren kennen. Ik denk wel dat zij er ook iets aan gehad hebben. Ik heb veel armoede en ook veel onmacht gezien van de gewone mens tegenover politie, politiek gezag en administratie. Bijna iedereen heeft wel een T.V. en zit dus ook wel in de greep van de media. EN TOCH: de ontvangst en opvang was voor mij verrassend en ontroerend tegelijkertijd en dat bleef zo de 6 maanden dat ik er verbleef. De vreugde, de zang tijdens de vele bijeenkomsten samen met familie, buren en stadsgenoten blijft stevig in mijn herinnering. De kinderen hebben gespeeld, met grotere jeugd hebben we gedachten kunnen uitwisselen over Mexico, over Amerika, waar zij heel kritisch tegenover staan, over Europa, waar zij veel van verwachten.

2.Toeristisch Mexico
Naast mijn werk kreeg ik de kans om een stukje van Mexico te zien. Het is een groot land, 63 maal België met 105 miljoen inwoners waarvan er naar schatting 38 miljoen in armoede leven. De hoofdstad Mexico-City heeft 16 miljoen inwoners. De oorspronkelijke indiaanse bevolking is nog zeer klein en leeft in onherbergzame gebieden. De meeste Mexicanen hebben dus Spaans of gemengd bloed in zich.Onze tocht startte noordwaarts naar de ruwe bergketen Siërra Madre Occidentale, waar ook nog de oorspronkelijke bevolking in kleine gemeenschappen leeft. Mexico-City is een ander verhaal. Het is echt een gigantische wereldstad. Druk en groots, uitgestrekt metro-net, bedelaars, kinderen die allerlei werkjes opknappen (auto’s wassen, boodschappen doen ). Op het gebied van veiligheid viel dit wel mee alhoewel in een grootstad moet je  nergens ter wereld gekke dingen doen. Ons bezoek aan het Antropologisch Museum met zijn enorm aantal schatten uit hun cultuur was voor ons zeer leerrijk. Iedereen onder ons heeft al wel eens gehoord van de oude indiaansevolkeren. De meest bekende zijn de Maya’s, levend van de 5de tot en met de 12de eeuw en de Azteken, na de verovering door de Spanjaarden in de 16de eeuw praktisch volledig uitgestorven. Zowel de Maya’s als de Azteken hadden grote steden gebouwd met enorme tempels ter ere van hun goden en koningen. Hiervan zijn nog verschillende sites te bezichtigen. Wij hebben er 3 bezocht nl. Palenque, Monte Alban en Teotihuacan. De afstanden tussen gebieden zijn zeer groot, maar de natuur is er prachtig, van oerwouden tot dorre woestijnen, kleine stadjes en uitgestrekte parken met watervalletjes. We hebben veel jonge mensen ontmoet, genoten van de natuur, kermissen met attracties en vuurwerk ( gevaarlijk), een heerlijk zwempartijtje in de Stille Oceaan . Mexico is een land om zeker nog naar terug te gaan.

Machteld, hartelijk dank voor je gesprek over je belevenissen in Mexico. Je bent nog niet uitgepraat. We zijn blij dat we het mogen verder vertellen en hopen dat de mensen, ook jongeren, van onze 6 parochies er deugd aan beleven, over nadenken en met elkaar over praten.

Het ga je goed.

DELEN van ONS BROOD: BROEDERLIJK.
In Mexico kun je dus zo mee aan tafel schuiven om tartillos en frigoles te delen. In België is dit minder een gewoonte maar wij doen dit op een andere manier. Wij steunen projecten van organisaties zoals BROEDERLIJK DELEN, 11/11/11, Vredeseilanden en vele andere.

2006