Mensen van bij ons: Johan Torfs en zijn zangers.                                                                                         
Wil  je met Johan en zijn zangers op pad dan moet je natuurlijk iets meer weten over de koorleider zelf en zijn muzikale wortels. Om dit voor Kerk en Leven wat duidelijker te maken hadden we met Johan een gesprek.

Als knaap in het derde studiejaar zong en speelde ik liedjes in de jeugdmuziekschool. Later kreeg ik pianoles van onze pastoor Theo Eeckhout en mocht ik, en ik ben daar nu nog fier op, Jos Lemmens helpen en begeleiden bij het orgel. En zo is de liefde voor de muziek verder gegroeid. Het zit ook wel in de 'genen' want thuis hebben ze allemaal muziek in zich. Ik mocht dus van va en moe verder studeren aan het gekende Lemmens-instituut. Daar kreeg ik een muzikale opleiding met zang, notenleer, verschillende instrumenten waarbij ook orgel en ook muziekpedagogie, kortom alles wat een leraar muziek nodig heeft. De  voedingsbodem daar was vooral religieuze muziek. Als opdracht moest ik kerkliederen aanleren en op orgel begeleiden.
En zo ben ik er verder ingetuimeld. Jan Lemmens leidde het koor na het overlijden van pastoor Eeckhout in 1982 en heeft later de fakkel aan mij doorgegeven. Reeds lang mocht ik in de vroegmis om 8 uur op het orgel te spelen. Ik had in het weekend 2 hobby's nl. volleybal en muziek en dat was dus een goeie combinatie: zaterdagavond volleybal en zondagmorgen orgel.

Maar nu, waar je toch voor gekomen bent, wat meer over MIJN ZANGERS. Wij hebben niet de ambitie om met ons koor naar buiten te treden en laat ons zeggen 4 of 5 maal per jaar te concerteren. Maar wij zijn elke zondag en op de feestdagen aanwezig in de kerk om aangepaste liederen te zingen en de aanwezigen te laten meezingen. Hiervoor repeteren wij op maandagavond, niet te lang want het moet vol te houden zijn voor iedereen. Ook tijdens de uitvaartplechtigheden zingen we. En 1 maal per jaar hebben wij een feestje, nu een paar weken geleden.

Ik zei daarnet 'aangepaste liederen'. Onze pastoor is ne krak hoe die het thema van de viering en evangelie uitlegt en kadert in het geheel van het christelijk jaar. Jos en ik kiezen de liederen volgens de lezingen, goed op tijd om eventueel nog te kunnen oefenen. Wij verstaan elkaar perfect op dat gebied (Jos zit misschien al wel 40 à 50 jaar aan het orgel).

En dan de groene zangboekjes. Zowel de zangers als de gelovigen in de kerk zien wat er wordt gezongen. Maar hier is wel een probleem van actualiteit: sommige liederen zijn bijgekomen, andere zijn wat verouderd. Vandaar dat de zangers het boek 'Zingt Jubilate'  af en toe gebruiken voor de nieuwe liederen en de gewone kerkganger wat in de kou komt te staan.

Waar ik bijzonder blij om ben en fier is dat er regelmatig iemand bijkomt om via zang zijn geloof, zijn vreugde en verdriet misschien, wekelijks te beleven. Zoals ik reeds heb gezegd ons koor is een parochiaal zangkoor om wekelijks op de barricade te staan en ik ga als 'musicus' niet te moeilijk doen over zangstemmen van sopraan, alt, tenor en bas. Ik spreek gewoon over eerste en tweede stem bij de dames en de mannenstem. Mijn doel is een zingende kerk. En ik voel  dat de pastoor, de zangers en de mensen daar gelukkig mee zijn.

Johan, ik zie dat Jos tegenwoordig op een ander instrument speelt en dat men het orgel aan het restaureren is. Inderdaad, de kerkfabriek heeft de ganse procedure van restauratie bij Monumentenzorg er uiteindelijk doorgehaald en Jos en ik zijn eens met die mensen gaan praten om onze muzikale verwachtingen van het nieuwe orgel te bespreken. Monumentenzorg bekijkt de zaak niet alleen muzikaal, nodig voor de wekelijkse verzorging van de vieringen maar ook historisch. Het Colin-orgel is gebouwd door de Luikse orgelbouwer Josephus Colin in 1797 en is vrij uniek. Vandaar dat Monumentenzorg de nadruk legt op een kunsthistorisch juiste opbouw.

De gewone gelovige zal dat niet zo opmerken maar voor Jos, mij en de zangers zal het wel even wennen zijn omdat de toonhoogte en klankkleur gaat verschillen met de huidige situatie.

Johan, hartelijk dank voor dit gesprek. Heb jij er nog iets aan toe te voegen? Neen, denk ik, alles is gezegd. Ik ben bijzonder fier op ' mijn' koor en ervaar elke misviering en elke maandagrepetitie als een feest.

 

         Tot volgende zondag in de mis. 

25/01/2007